Nynorskordboka
testamentarisk
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| testamentarisk | testamentarisk | testamentariske | testamentariske |
Opphav
gjennom tysk, frå latin testamentarius; jamfør testament (1Tyding og bruk
som gjeld, er fastsett i eller i samsvar med eit testament (1, 1)
Døme
- testamentarisk gåve