Nynorskordboka
supremati
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit supremati | suprematiet | supremati | suprematia |
Opphav
gjennom fransk; frå latin supremus ‘høgaste’Tyding og bruk
overhøgd (1), særleg om den overhøgda paven har i den katolske kyrkja