Nynorskordboka
støytvis
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| støytvis | støytvis | støytvise | støytvise |
Tyding og bruk
som skjer i støytar;
rykkevis
Døme
- støytvis utblåsing
- brukt som adverb:
- orda kom støytvis og usamanhengande