Nynorskordboka
påverkeleg
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| påverkeleg | påverkeleg | påverkelege | påverkelege |
Tyding og bruk
som lèt seg påverke (1)
Døme
- han er lett påverkeleg og skifter meining heile tida
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| påverkeleg | påverkeleg | påverkelege | påverkelege |