Nynorskordboka
postill
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein postill | postillen | postillar | postillane |
Opphav
frå mellomalderlatin , truleg av post illa verba ‘etter desse orda’Tyding og bruk
bok med tekstar til andakt (2);
- som etterledd i ord som
- huspostill