Nynorskordboka
mogleggjere, mogeleggjere
mogleggjera, mogeleggjera
verb
kløyvd infinitiv: mogleggjera, mogeleggjera
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å mogeleggjeraå mogeleggjere | mogeleggjer | mogeleggjorde | har mogeleggjort | mogeleggjer! |
| å mogleggjeraå mogleggjere | mogleggjer | mogleggjorde | har mogleggjort | mogleggjer! |
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | fleirtal | |
| mogeleggjord + substantiv | mogeleggjort + substantiv | den/det mogeleggjorde + substantiv | mogeleggjorde + substantiv | mogeleggjerande |
| mogleggjord + substantiv | mogleggjort + substantiv | den/det mogleggjorde + substantiv | mogleggjorde + substantiv | mogleggjerande |
Tyding og bruk
gjere mogleg (1)
Døme
- løyvinga mogleggjorde at prosjektet kunne halde fram