Nynorskordboka
mentalundersøkje, mentalundersøke
mentalundersøkja, mentalundersøka
verb
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å mentalundersøkaå mentalundersøke | mentalundersøker | mentalundersøkte | har mentalundersøkt | mentalundersøk! |
| å mentalundersøkjaå mentalundersøkje | mentalundersøkjer |
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | fleirtal | |
| mentalundersøkt + substantiv | mentalundersøkt + substantiv | den/det mentalundersøkte + substantiv | mentalundersøkte + substantiv | mentalundersøkande |
| mentalundersøkjande | ||||
Tyding og bruk
granske psyken (1 til ein person