Nynorskordboka
konkordie
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein konkordie | konkordien | konkordiar | konkordiane |
Opphav
frå latin ‘semje’Tyding og bruk
avtale mellom ulike kyrkjesamfunn om semje i visse trusspørsmål