Nynorskordboka
kipp
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein kipp | kippen | kippar | kippane |
Opphav
norrønt kipprTyding og bruk
- det å kippe (2, 1)
- brå redsle;
Døme
- få seg ein kipp
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein kipp | kippen | kippar | kippane |