Nynorskordboka
isbit, isbete
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein isbete | isbeten | isbetar | isbetane |
| ein isbit | isbiten | isbitar | isbitane |
Tyding og bruk
- bit eller stykke av is
Døme
- isbitar frå breen fall i elva
- lite stykke av is brukt til å kjøle ned drikke
Døme
- ein leskedrikk med isbitar;
- isbitane klirra i glaset