Nynorskordboka
ifylling
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei ifylling | ifyllinga | ifyllingar | ifyllingane |
Opphav
av i (2 og fylle (2Tyding og bruk
- det å fylle (2, 1) i
- noko som er fylt i noko (anna)
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei ifylling | ifyllinga | ifyllingar | ifyllingane |