Nynorskordboka
fjellkar
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein fjellkar | fjellkaren | fjellkarar | fjellkarane |
Tyding og bruk
kar (1, 1) som ferdast mykje i fjellet
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein fjellkar | fjellkaren | fjellkarar | fjellkarane |