Nynorskordboka
ærerørig
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| ærerørig | ærerørig | ærerørige | ærerørige |
Opphav
etter tysk ehrenrührigTyding og bruk
som krenkjer æra til nokon
Døme
- ærerørige handlingar
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| ærerørig | ærerørig | ærerørige | ærerørige |