Nynorskordboka
snorkle
snorkla
verb
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å snorklaå snorkle | snorklar | snorkla | har snorkla | snorkl!snorkla!snorkle! |
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | fleirtal | |
| snorkla + substantiv | snorkla + substantiv | den/det snorkla + substantiv | snorkla + substantiv | snorklande |
Tyding og bruk
symje under vatn med snorkel (1)
Døme
- dei var ute og snorkla i fjæra