Nynorskordboka
villigheit, viljugheit
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei viljugheit | viljugheita | viljugheiter | viljugheitene |
| ei villigheit | villigheita | villigheiter | villigheitene |
Tyding og bruk
det å vere villig;
Døme
- syne lita villigheit til å hjelpe