Nynorskordboka
snakkis
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein snakkis | snakkisen | snakkisar | snakkisane |
Opphav
frå svensk; jamfør -isTyding og bruk
noko eller nokon ein snakkar om
Døme
- utspelet hennar vart ein snakkis;
- ho er ein snakkis i skiskyttarmiljøet