Nynorskordboka
pinakkel
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein pinakkel | pinakkelen | pinaklar | pinaklane |
Opphav
gjennom fransk, frå latin pinna ‘veng, murtind’Tyding og bruk
spiss fjelltopp
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein pinakkel | pinakkelen | pinaklar | pinaklane |