Nynorskordboka
vendehamar, vendehammar
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein vendehamar | vendehamaren | vendehamrar | vendehamrane |
| ein vendehammar | vendehammaren | vendehamrar | vendehamrane |
Tyding og bruk
plass i køyrebana der ein kan snu køyretøy;