Nynorskordboka
våganværing, vågaværing
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein våganværing | våganværingen | våganværingar | våganværingane |
| ein vågaværing | vågaværingen | vågaværingar | vågaværingane |
Opphav
jamfør -væringTyding og bruk
person frå Vågan i Lofoten