Nynorskordboka
viknaværing, viknværing
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein viknaværing | viknaværingen | viknaværingar | viknaværingane |
| ein viknværing | viknværingen | viknværingar | viknværingane |
Opphav
jamfør -væringTyding og bruk
person frå Vikna i Trøndelag