Nynorskordboka
rindaling
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein rindaling | rindalingen | rindalingar | rindalingane |
Opphav
jamfør -dalingTyding og bruk
person frå Rindal i Trøndelag
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein rindaling | rindalingen | rindalingar | rindalingane |