Nynorskordboka
eikværing
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein eikværing | eikværingen | eikværingar | eikværingane |
Opphav
jamfør -væringTyding og bruk
person frå Eiker i Buskerud
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein eikværing | eikværingen | eikværingar | eikværingane |