Nynorskordboka
ytterlegheit
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei ytterlegheit | ytterlegheita | ytterlegheiter | ytterlegheitene |
Opphav
frå bokmålTyding og bruk
overdriven eller ekstrem handling eller tenkjemåte;
noko som utgjer ein motsetnad til noko anna
Døme
- pendle mellom ytterlegheiter;
- gå til motsett ytterlegheit