Bokmålsordboka
usynliggjøre
verb
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å usynliggjøre | usynliggjør | usynliggjorde | har usynliggjort | usynliggjør! |
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | flertall | |
| usynliggjort + substantiv | usynliggjort + substantiv | den/det usynliggjorte + substantiv | usynliggjorte + substantiv | usynliggjørende |
Betydning og bruk
gjøre usynlig (3);
holde skjult, hindre i å komme fram
Eksempel
- usynliggjøre viktige problemer;
- kjenne seg undertrykt og usynliggjort