Bokmålsordboka
strilynt, stridlynt
adjektiv
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| stridlynt | stridlynt | stridlynte | stridlynte |
| strilynt | strilynt | strilynte | strilynte |
Betydning og bruk
som ikke vil gi seg;
som har et stritt lynne
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| stridlynt | stridlynt | stridlynte | stridlynte |
| strilynt | strilynt | strilynte | strilynte |