Bokmålsordboka
snurpe
verb
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å snurpe | snurper | snurpa | har snurpa | snurp! |
| snurpet | har snurpet | |||
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | flertall | |
| snurpa + substantiv | snurpa + substantiv | den/det snurpa + substantiv | snurpa + substantiv | snurpende |
| snurpet + substantiv | snurpet + substantiv | den/det snurpede + substantiv | snurpede + substantiv | |
| den/det snurpete + substantiv | snurpete + substantiv | |||