Bokmålsordboka
innklage
verb
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å innklage | innklager | innklaga | har innklaga | innklag! |
| innklagde | har innklagd | |||
| innklaget | har innklaget | |||
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | flertall | |
| innklaga + substantiv | innklaga + substantiv | den/det innklaga + substantiv | innklaga + substantiv | innklagende |
| innklagd + substantiv | innklagd + substantiv | den/det innklagde + substantiv | innklagde + substantiv | |
| innklaget + substantiv | innklaget + substantiv | den/det innklagede + substantiv | innklagede + substantiv | |
| den/det innklagete + substantiv | innklagete + substantiv | |||
Betydning og bruk
bringe inn for en domstol eller lignende;
Eksempel
- innklage et land for menneskerettighetskommisjonen;
- de innklaget saken til Riksadvokaten
- brukt som adjektiv:
- det innklagede firmaet;
- de innklagede sjåførene
- brukt som substantiv:
- innklagede hadde brutt taushetsplikten