Bokmålsordboka
skjevvinklet, skjevvinkla, skeivvinklet, skeivvinkla
adjektiv
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| skeivvinkla | skeivvinkla | skeivvinkla | skeivvinkla |
| skeivvinklet | skeivvinklet | skeivvinklede | skeivvinklede |
| skeivvinklete | skeivvinklete | ||
| skjevvinkla | skjevvinkla | skjevvinkla | skjevvinkla |
| skjevvinklet | skjevvinklet | skjevvinklede | skjevvinklede |
| skjevvinklete | skjevvinklete | ||
Betydning og bruk
som bare har skjeve vinkler