uvedkomande, uvedkommande
adjektiv
Tyding og bruk
- som ikkje vedkjem nokon eller noko;
Døme
- dette er meg uvedkomande;
- hefte seg bort med uvedkomande ting
- som ikkje har lov eller rett til noko;som ikkje har med noko å gjere
Døme
- fortru seg til ein uvedkommande person
- brukt som substantiv:
- jage vekk uvedkommande;
- uvedkommande har ikkje tilgjenge