ulykkesfugl, ulykkefugl, ulukkesfugl, ulukkefugl
substantiv hankjønn
Opphav
etter tyskTyding og bruk
- i folketru: fugl som varslar eller bringar ulykke
Døme
- han ser på ramnen som ein ulykkesfugl
- person som ufrivillig valdar ulykke for andre
Døme
- ein lyt halde seg unna slike ulykkesfuglar
- person som ofte er ute for ulykker eller uhell
Døme
- ein stakkars ulykkesfugl;
- lik ein ulykkesfugl fekk han flaum i kjellaren