sviske
substantiv hokjønn
Opphav
frå lågtysk; opphavleg latin damascena (pruna) ‘(plomme) frå Damaskus’Tyding og bruk
- tørka plomme brukt som mat
Døme
- steinfrie svisker
- velkjend og iøyrefallande melodi
Døme
- spele svisker frå populærmusikken
Faste uttrykk
- borte/vekk som ei sviskebrått heilt borte
- bilnøkkelen er vekk som ei sviske;
- barnet var borte som ei sviske