Enkelt søk | Nynorskordboka

Nynorskordboka 2 oppslagsord

substantiv inkjekjønn

konjunksjon

frå svensk og dansk, same opphav som norrønt meðan ‘mens’, påverka av lågtysk men, man ‘berre, unnateke’; same opphav som medan

brukt til å jamstille ord, setningsledd og setningar som uttrykkjer motsetnad, innvending, innskrenking eller liknande
Døme
- han er ikkje lys, men mørk;
- dei håpte på solskin, men det vart regn;
- han arbeider raskt, men unøyaktig
brukt for å uttrykkje at noko er tilfelle trass i det som er nemnt før;
og likevel
Døme
- det var lite, men godt;
- sist, men ikkje minst
brukt for å innleie ei forklaring, ei grunngjeving, eit vilkår eller ein føresetnad, ofte som eit brot på samanhengen
Døme
- ja, det er nok eit viktig poeng, men vi må kome tilbake til hovudsaka;
- orsak at eg ringjer så seint, men eg må snakke med deg;
- beklagar, men sånn er det berre;
- eit glas til, takk, men kaldt!
- det går greitt, men ikkje la det gjenta seg
brukt i utrop som uttrykkjer undring, oppmoding, utolmod eller liknande
Døme
- men i all verda, kva er dette?
- men du må da ikkje bli ståande der!
- men så svar da, mann!