Enkelt søk | Nynorskordboka

Nynorskordboka 2 oppslagsord

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

samanheng med geisle

substantiv inkjekjønn

norrønt skinn

ytre dekke på dyre- eller menneskekropp, med eller utan hår, fjør eller liknande;
hud (1)
Døme
- flåtten har bite seg fast i skinnet;
- sauen vart klypt ned til skinnet;
- steikje fisken med skinnet på
- - fiskeskinn
  - minkskinn
  - reveskinn
  - saueskinn
flådd og preparert hud av dyr, med eller utan hår, fjør eller liknande;
hud (2), pels (1), lêr
Døme
- hanskar av ekte skinn;
- han var kledd i skinn frå topp til tå;
- bøker bundne i skinn
hinne, skal eller hud på bær, frukt og liknande;
hinne og liknande på mat
Døme
- flå skinnet av ein kokt tomat;
- han fjerna skinnet frå pølsa
gammalt, men uthaldande, menneske eller dyr
Døme
- han er eit seigt skinn;
- det gamle skinnet krekte seg til postkassa kvar dag;
- stakkars skinnet, bur heilt åleine

berre skinn og bein
veldig tynn;
radmager
han var berre skinn og bein og kunne knapt stå på føtene
gå ut av sitt gode skinn
miste sjølvtøyminga;
bli veldig sint
halde seg i skinnet
kontrollere kjenslene sine;
styre seg, beherske seg
i sinn og skinn
tvers igjennom;
fullstendig, totalt
ikkje selje skinnet før bjørnen er skoten
ikkje rekne for visst noko ein ikkje har
redde skinnet
berge seg
ribbe/flå til skinnet
ta alt frå nokon;
røve, plyndre
ho vart ribba til skinnet av eksen;
turistane blir flådd til skinnet
som eit piska skinn
på ein travel eller heseblesande måte
springe som eit piska skinn;
ho stressa rundt som eit piska skinn
våge skinnet
gjere noko som er risikabelt;
tore å ta ein risiko
våt til skinnet
våt heilt gjennom kleda;
gjennomvåt