fortruleg
adjektiv
Opphav
frå lågtyskTyding og bruk
- merkt av gjensidig tillit;
Døme
- dei er fortrulege vener;
- ha ein fortruleg samtale
- brukt som substantiv:
- mennene er hans fortrulege
- kjend med;inne i, van med
Døme
- gjere seg fortruleg med forholda;
- eg blir aldri fortruleg med den nye maskinen
- som ikkje skal gjerast vidare kjent;
Døme
- fortrulege dokument