føreta, føretake
føretaka
verb
Opphav
gjennom bokmål; frå lågtysk ‘setje noko framfor seg for å sjå nærare på det’Tyding og bruk
setje i verk;
gjere
Døme
- føreta ei heilskapleg vurdering
Faste uttrykk
- føreta segta seg til;
gjere- ho treng ikkje føreta seg noko