Nynorskordboka
busetjing, busetting
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei busetjing | busetjinga | busetjingar | busetjingane |
| ei busetting | busettinga | busettingar | busettingane |
Tyding og bruk
- det å busetje (seg)
Døme
- syte for busetjing av flyktningar
- samling av heimar innanfor eit visst område;
Døme
- spreidd busetjing
- område der busetjarar har etablert seg
Døme
- dei israelske busetjingane på Vestbreidda