Nynorskordboka
ukjærleg
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| ukjærleg | ukjærleg | ukjærlege | ukjærlege |
| gradbøying | ||
|---|---|---|
| komparativ | superlativ ubunden form | superlativ bunden form |
| ukjærlegare | ukjærlegast | ukjærlegaste |
Tyding og bruk
som syner eller vitnar om manglande kjærleik;
hard og uvenleg
Døme
- ukjærlege tankar;
- ei ukjærleg verd;
- vekse opp med ukjærlege foreldre