Nynorskordboka
tilbakefall
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit tilbakefall | tilbakefallet | tilbakefall | tilbakefalla |
Tyding og bruk
- det å falle tilbake i ein tidlegare (dårlegare) tilstand
Døme
- eit tilbakefall til rus og kriminalitet;
- ho har vore betre ei stund, men så fekk ho eit tilbakefall
- i jus: det at noko går tilbake til den tidlegare eigaren;