Nynorskordboka
tidsmoment
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit tidsmoment | tidsmomentet | tidsmoment | tidsmomenta |
Tyding og bruk
tid som eit tilhøve ein må ta omsyn til, til dømes når ein planlegg noko;
Døme
- vi må rekne med tidsmomentet ved å ta toget i staden for å fly