Nynorskordboka
snuing
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei snuing | snuinga | snuingar | snuingane |
Tyding og bruk
- det å snu (2, 2);vending
Døme
- byggje eit spor for parkering og snuing av tog
Døme
- ho er snar i snuinga og lett på foten