Nynorskordboka
sikkativ
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit sikkativ | sikkativet | sikkativ | sikkativa |
Opphav
frå latin, av siccare ‘tørke’Tyding og bruk
tørkemiddel som ein har i oljefargar og fernissar for at dei skal tørke snøggare