Nynorskordboka
omrømming
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei omrømming | omrømminga | omrømmingar | omrømmingane |
Tyding og bruk
det å omrømme seg
Døme
- få tid til omrømming
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei omrømming | omrømminga | omrømmingar | omrømmingane |