Nynorskordboka
matbit, matbete
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein matbete | matbeten | matbetar | matbetane |
| ein matbit | matbiten | matbitar | matbitane |
Tyding og bruk
lite stykke mat;
noko lite å ete
Døme
- det finst ikkje ein einaste matbit i kjøleskapet;
- ta seg ein matbit