Nynorskordboka
vankant
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein vankant | vankanten | vankantar | vankantane |
Etymology
frå lågtysk; av van-Senses and Example Sentences
- runda eller ikkje reinskoren kant;side med bork på skurdlast
- skurdlast med vankant (1)
Example
- vankant og kvist