Nynorskordboka
sprinte
sprinta
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å sprintaå sprinte | sprintar | sprinta | har sprinta | sprint!sprinta!sprinte! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| sprinta + noun | sprinta + noun | den/det sprinta + noun | sprinta + noun | sprintande |
Etymology
av engelsk sprint; same opphav som sprette (1Senses and Example Sentences
springe fort i eit løp eller for å nå noko;
Example
- han sprinta inn til sølv;
- vi må sprinte i hus før regnet kjem