Nynorskordboka
koppel
noun neuter
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| eit koppel | koppelet | koppel | kopla |
Etymology
gjennom lågtysk; frå latin copula ‘band’Senses and Example Sentences
- reim eller lekkje som bind saman halsbanda på hundar
Example
- kvelpen drog i koppelet
- par eller flokk av hundar som er bundne saman med koppel (1)
- i overført tyding: gruppe, gjeng, klikk
Example
- eit heilt koppel av motstandarar