Nynorskordboka
dublé, duble
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein duble | dubleen | dublear | dubleane |
| ein dublé | |||
| dubléen | dubléar | dubléane | |
Pronunciation
dubleˊEtymology
frå fransk; av dublereSenses and Example Sentences
- metall trekt med eit tynt lag av finare metall, oftast gull
Example
- eit ur i dublé
- det å skyte to stykke vilt ved å fyre av begge geværløpa samstundes;det å dublere (4);jamfør dublett (2)
- støyt som ein dublerer ei biljardkule med