Nynorskordboka
dimisjon
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein dimisjon | dimisjonen | dimisjonar | dimisjonane |
Etymology
frå latin; av dimittereSenses and Example Sentences
det å dimittere (1) eller bli dimittert
Example
- auke godtgjeringa til dei vernepliktige ved dimisjon