Bokmålsordboka
vringle
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å vringle | vringler | vringla | har vringla | vringl!vringle! |
| vringlet | har vringlet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| vringla + noun | vringla + noun | den/det vringla + noun | vringla + noun | vringlende |
| vringlet + noun | vringlet + noun | den/det vringlede + noun | vringlede + noun | |
| den/det vringlete + noun | vringlete + noun | |||
Etymology
beslektet med vrangSenses and Example Sentences
være vrang og vrien i ord;