Bokmålsordboka
blamasje
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| en blamasje | blamasjen | blamasjer | blamasjene |
Pronunciation
blamaˊsjeEtymology
fra tysk; jamfør blamereSenses and Example Sentences
det å blamere seg;
ord, atferd som en blamerer seg med, fadese